دلتنگ که میشوی باران هم طراوت همیشگی را ندارد . . . در باران گنجشک ها شادترند برگ ها درخشان تر و من هم عاشق تر هم شاعرتر . . . کجای این باران ایستاده ای.. کجای این همه غم… این همه درد…. این همه … که اینقدر نبودنت به چشم می آید….. کجای این باران ایستاده ای.. . . . …

به خدا گفتم : « بیا جهان را قسمت کنیم آسمون واسه من ابراش مال تو دریا مال من موجش مال تو ماه مال من خورشید مال تو … » خدا خندید و گفت : « تو بندگی کن ، همه دنیا مال تو …من هم مال تو خدایا تو را غریب دیدم و غریبانه غریبت شدم ، تو را بخشنده پنداشتم و گنه کار شدم ، تو را وفادار دیدم و هر جا که رفتم باز...

چه کیفی دارد کسی باشد که وقتی نام کوچکت را از ته دل صدا می زند لبخندی رویِ لبانت نقش ببندد و تو آرام بگویی جانم به گمانم اینطور که باشد تو حتی عاشق نامت می شوی که از طرز صدا کردنش بفهمی اسمت که هیچ حتی وجودت، مالکیتش به اشتراک گذاشته شده بین تو و اوی زندگی ات! چه دارد صدایی مدام نامت را تکرار کند و ...

با یک عصای چوبی هم می توان دوید گر بالهای تفکر ما بازتر شود گر آن درخت سیب خیالات ما بین زمین و آسمان خدا بارور شود...

رسیدن، آداب دارد...!وقتی رسیدی باید بمانی،باید بسازی،باید مدام یادت باشد که چقدر زجر کشیدی تا رسیدی،که آرزویت بوده برسی...وقتی رسیدی،باید حواست باشد تمام نشوی...!

ای کاش غصه نیز ارزش داشت، مجانی میباشد! تمام مردم می خورند راحت! کاشکی روی حلق ما کنتوری نصب می گشت و جریمه غصه را به قیمت تصاعدی حساب میکرد غصه نخوریم مردم! سیاست مدارها نیز روزی بزرگ می شوند و به مدرسه می روند و دنیا مانند گل مصنوعی زیبا می گردد هر چیز مجانی را که نوش جان نمی کنند!